maandag 14 februari 2005

Het is 1 en het kruipt.....

Hallo Allemaal

Owen is 1..... Moeilijk te geloven. Gelukkig houdt hij een beetje rekening met zijn moeder, die er nog niet aan wil dat haar babietje al zo groot is, door nog geen enkele drang tot het verticaal bestaan te vertonen. Hij wisselt momenteel het buikschuiven af met wat handen en knieen werk, en daar blijft het bij. Op deze trage wijze van voortbewegen vindt hij verbazend snel alles dat a) gevaarlijk is en b) veel troep maakt. Wat dat betreft ligt hij mooi op schema, en dat trage lopen, dat zit in de familie. Ik heb namelijk een zus, die, nou ja, dat hoeven we niet aan de grote klok te hangen (geintje, Floor).

We hebben Owen's verjaardag passend gevierd in 'Pizza Pirate'. Ja, daar zou je bij je eerste niet over peinzen, maar bij de tweede komen er vooral veel vriendjes van de eerste langs en dan is het erg aantrekkelijk om na het overhandigen van $120 voor pizza, cake en spelletjes weg te kunnen lopen van de teringzooi. Owen heeft zich uitstekend vermaakt met het smeren van pizza en cake (glijdt goed met al die vieze 'frosting' erop), dus die heeft ook niet geklaagd. De nieuwe outfit van Grandma kon meteen in de was.

Verder is er veel gesnotterd dit weekend, vooral door Owen en ik, vanwege de allergien. Er staat hier ergens iets te bloeien (moeilijk te zeggen wat, want vrijwel alles staat te bloeien nu) waar wij duidelijk niet tegen kunnen. Hopen maar dat het snel uitgebloeid is, het zou gaan regenen vandaag dus zal hopelijk ook helpen.

Vandaag de irritantste der commerciele feestdagen: Valentijnsdag. Zucht. Zeker midden tussen Owen's en Dave's verjaardag (woensdag) is dat irritante onzin. Maar ja, Ian moet vandaag een versierde-doos-met-gleuf en 18 Spiderman Valentijnskaarten mee naar school en Grandma is beledigd als er niks komt, dus je komt er niet onderuit. Ik heb voor Dave dus een mooie 'To my Husband' kaart gekocht met het langste bla-bla Hallmark gedicht erin dat ik kon vinden (zoeen waarvan na anderhalve regel je brein verder weigert te lezen), dat waardeert hij wel. Maar ik zal blij zijn als volgende week alle supermarkt harten, balonnen en rode dozen chocola worden ingeruild voor de paaskuikens, reuze konijnen en pastel dozen chocola. En het Amerikaanse fenomeen de 'Easter basket'. Daarover ter zijner tijd meer.

We gaan zo naar een 'Baby shower', een soort kraamfeest voordat de baby geboren is. Gelukkig komt Ian's vriend Blaise ook, anders zou ie het niks vinden en dat luidkeels laten blijken.

Voor Dave's verjaardag krijgt hij tv in de garage. Niet lachen! Daar staat zijn treadmill ook en zijn gewichthef machine. We hebben al een oude tv staan, dus ik moet alleen de satelliet aansluiting regelen en een kastje. En ik verheug me nu al op de volgende september als Dave elke zaterdag in zijn collegefootball waan raakt en ik hem de garage in kan schoppen in plaats van ten einde raad maar weer een paar uur in het park te gaan hangen met de kinderen. Kan hij nu lekker in de garage tegen de tv schreeuwen, goed cadeau dus wat mij betreft.

Nu moet ik weer even huisvrouw spelen (eten in de crock pot doen, Ian in zijn kleren praten, enz.) Tot de volgende keer.



Nog net geen 1



Nog helemaal schoon!



Mmmmmm.... Pizza!



Cake!



Mmmmm..... Cake!



Mmmmm.... Cake in beker!

zaterdag 5 februari 2005

Ik ook!




















In plaats van elke blauwe maandag een e-mail epistel te schrijven en te versturen (dat laatste nog infrequenter dan het eerste), ga ik nu eens proberen af en toe een bericht op deze mooie website te plaatsen.

Een beetje leuteren over de kinderen en zo, hoef ik daar niet meteen een heel epistel mee vol te schrijven.

Nou maar kijken of dit mooie idee ook vorm gaat krijgen!

Vandaag een mooie lentedag (die begint hier vroeg), na een maand vreselijk koud (voor Californische begrippen dan, een graad of 5) en bewolkt. Die kou zagen we meteen terug in de energie rekening die dubbel zo hoog was als normaal, even slikken. Maar niet stoken is geen optie, omdat onze bijna-1-jaar-oude baby zich bij voorkeur nog steeds tijgerend voortbeweegt over de koude vloer. Alleen als de te overbruggen afstand minder dan 2 meter is, gaat het bedachtzaam op handen en knieen. Snel is hij zo wel, als je even wegloopt vind je hem stralend terug in een hoop Lucky Charms (cereal), die met dubbele vuisten naar binnen worden gewerkt. Of in een lawine papiersnippers uit de shredder...
De babytijd is nu geloof ik officieel voorbij.

Vandaag dus in de tuin gewerkt, waar alles al uitloopt, maar nog bedolven ligt onder de bladeren en de beschimmelde en half vergane sinaasappels. Ook de tulpenbollen nog maar eens in de grond gestopt. Die lagen nog in de ijskast, was ik effe vergeten. Wie weet wordt het nog wat. Dave een aantal potplanten aangewezen die in de trash mochten vanwege verregaande doodsheid, maar daar moet je wel naast blijven staan zeg. Vandaag weer twee prima planten verloren, terwijl er nog 2 dooie staan. Afgelopen herfst heeft hij ook al een paar prachtige pollen bieslook, marjolein en dragon onder een vage beschuldiging van 'onkruid' verwijderd, terwijl de helft van de zieltogende basilicumbossen mocht blijven staan van hem. We beginnen dit jaar dus maar weer volg goede moed met een nieuwe kruidentuin. Van vorig jaar is alleen de salie, thijm, rozemarijn en citroenmelisse (niet uit te roeien dat laatste) overgebleven.

Ian wilde per se lemonade maken vandaag, onze citroenen zijn nog niet rijp, maar de van de buren hebben ook een winteroogst en die hangen handig over de schutting, dus hebben be nu 6 liter lemonade in de ijskast staan.

Morgen nemen we een paar liter mee naar een 'superbowl party', de finale van het American Football season. Het is bij Maria thuis, een Italiaanse vriendin die volgens mij ook geen flauw idee heeft wie er spelen en er komen 14 volwassenen en 19 kinderen. Ik vraag me of er uberhaupt tv gekeken wordt! Vorig jaar hadden we het schandaal rond de blote borst van Janet Jackson, die een tiende seconde in beeld was, dus dit jaar zal het allemaal wel superconservatief zijn. Als het nog conservatiever kan, natuurlijk, het zou kunnen dat we al aan het absolute nulpunt van conservatisme zitten... Hoewel, ik denk dat we de Talibaan nog wel voorblijven.

Genoeg geleuterd!


Liefs
Leen