Marleen in California: Het is 1 en het kruipt.....

Hallo Allemaal

Owen is 1..... Moeilijk te geloven. Gelukkig houdt hij een beetje rekening met zijn moeder, die er nog niet aan wil dat haar babietje al zo groot is, door nog geen enkele drang tot het verticaal bestaan te vertonen. Hij wisselt momenteel het buikschuiven af met wat handen en knieen werk, en daar blijft het bij. Op deze trage wijze van voortbewegen vindt hij verbazend snel alles dat a) gevaarlijk is en b) veel troep maakt. Wat dat betreft ligt hij mooi op schema, en dat trage lopen, dat zit in de familie. Ik heb namelijk een zus, die, nou ja, dat hoeven we niet aan de grote klok te hangen (geintje, Floor).

We hebben Owen's verjaardag passend gevierd in 'Pizza Pirate'. Ja, daar zou je bij je eerste niet over peinzen, maar bij de tweede komen er vooral veel vriendjes van de eerste langs en dan is het erg aantrekkelijk om na het overhandigen van $120 voor pizza, cake en spelletjes weg te kunnen lopen van de teringzooi. Owen heeft zich uitstekend vermaakt met het smeren van pizza en cake (glijdt goed met al die vieze 'frosting' erop), dus die heeft ook niet geklaagd. De nieuwe outfit van Grandma kon meteen in de was.

Verder is er veel gesnotterd dit weekend, vooral door Owen en ik, vanwege de allergien. Er staat hier ergens iets te bloeien (moeilijk te zeggen wat, want vrijwel alles staat te bloeien nu) waar wij duidelijk niet tegen kunnen. Hopen maar dat het snel uitgebloeid is, het zou gaan regenen vandaag dus zal hopelijk ook helpen.

Vandaag de irritantste der commerciele feestdagen: Valentijnsdag. Zucht. Zeker midden tussen Owen's en Dave's verjaardag (woensdag) is dat irritante onzin. Maar ja, Ian moet vandaag een versierde-doos-met-gleuf en 18 Spiderman Valentijnskaarten mee naar school en Grandma is beledigd als er niks komt, dus je komt er niet onderuit. Ik heb voor Dave dus een mooie 'To my Husband' kaart gekocht met het langste bla-bla Hallmark gedicht erin dat ik kon vinden (zoeen waarvan na anderhalve regel je brein verder weigert te lezen), dat waardeert hij wel. Maar ik zal blij zijn als volgende week alle supermarkt harten, balonnen en rode dozen chocola worden ingeruild voor de paaskuikens, reuze konijnen en pastel dozen chocola. En het Amerikaanse fenomeen de 'Easter basket'. Daarover ter zijner tijd meer.

We gaan zo naar een 'Baby shower', een soort kraamfeest voordat de baby geboren is. Gelukkig komt Ian's vriend Blaise ook, anders zou ie het niks vinden en dat luidkeels laten blijken.

Voor Dave's verjaardag krijgt hij tv in de garage. Niet lachen! Daar staat zijn treadmill ook en zijn gewichthef machine. We hebben al een oude tv staan, dus ik moet alleen de satelliet aansluiting regelen en een kastje. En ik verheug me nu al op de volgende september als Dave elke zaterdag in zijn collegefootball waan raakt en ik hem de garage in kan schoppen in plaats van ten einde raad maar weer een paar uur in het park te gaan hangen met de kinderen. Kan hij nu lekker in de garage tegen de tv schreeuwen, goed cadeau dus wat mij betreft.

Nu moet ik weer even huisvrouw spelen (eten in de crock pot doen, Ian in zijn kleren praten, enz.) Tot de volgende keer.