Alle hens aan dek!

En voor je het weet is Thanksgiving ook alweer voorbij! De eerste schoolrapporten zijn binnen, Halloween is voorbij gegaan met Joop hier en ik in Ojai op een Thaise massagecursus en nu ligt er alleen nog een kalkoenkarkas in de ijskast te wachten om tot soep getrokken te worden.

Hoe doen de knulletjes het op school? Laten we zeggen: het potentieel is er. Volgens Owen’s juf weet Owen wat hij weten moet (qua cijfers en letters) en gaat de fijne motoriek vooruit, maar is de stijgende lijn in het gedrag een beetje vlak naar haar smaak. Kan niet stilzitten (werkt uberhaupt liever staand aan tafel en als ze op de grond zitten dan gaat hij liever liggen gek doen), luistert slecht en als hij het ergens niet mee eens is dan zijn de rapen gaar. Tja. Daar waren we allemaal niet zo erg verbaasd over, maar dat het lastig is in de klas kan ik wel begrijpen. Er zijn jongetjes die nog erger zijn dan Owen en Owen vindt dus zelf dat hij het best goed doet. Relatief gesproken, zeg maar.

Ian is potentieel een ‘A student’ zoals ze dat hier noemen, maar heeft allemaal ‘B’s op zijn rapport, want tja, die jongen is zo slordig en ongeorganiseerd dat het er niet echt uit komt. Zijn handschrift is vreselijk, zijn proefwerken doet hij te snel (beantwoordt maar de helft van samengestelde vragen en spelt de woorden die in de vragen voorkomen zelfs fout in de antwoorden en dat soort gein) en doet alleen het minimale. Tijdens het rapport gesprekje op vrijdagmiddag voor de vakantie vertelde de juf dat zijn ABC boek (elke week een letter over dingen in California) steeds afgeraffeld wordt, maar dat hij maandag het ding mee had gekregen en hij nu tot na de vakantie had om de laatste letters goed te doen. Ik stelde voor toch even in zijn bureau te kijken. Ja hoor, daar lag het boek nog lekker, temidden van een enorme stapel papierzooi vol met tekeningen, krabbels etc. ‘En weet je’, zei de juf, ‘hij heeft vorige week zijn bureau nog op moeten ruimen.’ Daarna moest ik nog zijn lunchtrommel (met daarin resten boerenkool) nog uit de ‘gevonden voorwerpen’ gaan vissen, dus dat schetst een beetje een beeld. Verder vinden beide juffen de knullen wel vreselijk lief en charmant (als Owen zijn dag tenminste heeft) en sociaal, dus er zal nog wel hoop zijn.

Dit is de pumpkin patch. Je kunt op alle foto's klikken om ze groter te zien!

De afgelopen maanden zijn de jongens op Dinsdag middag naar de Nederlandse school geweest voor Nederlandse les. Maar ik denk daar toch voorlopig weer mee te stoppen. Vorige week was namelijk een juf er niet en ben ik blijven helpen, maar ik was niet onder de indruk. Ian heeft er wel wat aan, maar met Owen is geen land te bezeilen. Hij kan namelijk nog niet lezen en schrijven en kan dus niet zelfstandig werken en hij is moe aan het eind van de dag, dus wil eigenlijk ook niks. Om nou 125 dollar in de maand te betalen om Owen een beetje sinterklaas plaatjes te laten kleuren…. Hij vindt kleuren niet eens leuk.

Eind oktober heb ik een cursus ‘Thai Yoga Massage Practitioner’ gevolgd, waarvoor Joop zo lief was om mijn kinderen een week te bemoederen. Hij was dus hier voor Halloween, dat ik helaas gemist heb.

Fantastische cursus, zowel op professioneel als persoonlijk vlak, in een prachtige omgeving, en nu ben ik dus bezig allerlei mensen in bochten te wringen, waar ze dan natuurlijk beter van worden. Sommigen kunnen heel emotioneel reageren, wat het wel intrigerend maakt. Iedereen moet een feedback formulier voor me invullen voor mijn volgende certificaat en daar komen soms pagina’s lange epistels uit voort. Het maakt dus niet alleen de spieren los bij sommige mensen. Het is voor mij een logisch vervolg op de yoga lessen en de behoefte meer persoonlijk met mensen te kunnen werken op dat vlak.

De dag voor Thanksgiving met zijn allen naar het Nederlandse Consulaat in San Mateo geweest om de paspoorten te verlengen, dat moet eens in de 5 jaar. Was er iets mis met de vingerafdrukmachine, dus nu moet ik nog een keer terug. Ondertussen is mijn paspoort wel verlopen, dus er moet even niemand ziek worden of doodgaan. Dat je er effe rekening mee houdt! Het was zulk mooi weer dat we doorgereden zijn naar Half Moon Bay en we daar de jongens lekker in hun onderbroek op het strand rond hebben laten rennen.

Voor Thanksgiving waren we alleen (Floor zit op Hawaii, ja, dat begrijp ik ook niet) en de jongens hebben de tafel mooi versierd en daarna ieder een kilo kalkoen, aardappelpuree en taart weggewerkt (ze hebben zich van te voren en na afloop gewogen!). Owen kon er niet over uit is en is me wel 7 keer komen bedanken en knuffelen voor het ‘great feast!’. Kijk, dat is zijn charmante kant.

En dan is nu het kerst seizoen hier officieel begonnen. Alle hens aan dek!